Yeni Okul Dönemi Başlangıcı

Tabi böyle yazıyorum ama okul açılmış üstüne dört hafta geçmiş vizeler kapıya dayanmış. Buraya anlatacak hala çok fazla hikayem var zira daha bölümü nasıl kazandım onu bile anlatamadım. Fakat sağ sütunda yazdığım cümle aslında bütün olay.

Bütün hayatım delicesine bir hız treni tadında geçiyor.
Durum böyle olunca bazen teraziyi tutturamayabiliyorum. Bazı konular eksik kalıyor. Bunlar olmasa bile sonuçta hepimiz insanız bazen aylaklık yapmak hepimizin ruhunda olan bir durum.

Üç yıllık bir aile hayatından sonra yurda geçmek beni zorladı mı pek emin değilim açıkçası. Gerçi okula yirmi dakika uzaklıkta olan yerden bir buçuk saat uzaklıkta olan semte geçmek beni inanılmaz üzdü tabii.

Staj güç bela bir şekilde bitti. İstediğim verimi alabildim mi? KESİNLİKLE HAYIR. Bunun sebebi kısmen ben staja başladıktan 2 hafta sonra babamın Ankara'da olması gerektiğinden o iki haftada bütün eşyaların toplanıp oraya taşınmaları gerekmesi yüzündendi diğer bir kısmı ise evet benim hatam. Fakat ne olursa olsun biz insanlar -özellikle sorumluluk sahibi olanlar- kendilerine yüklenmeye çok meilliler. Ben hayatım boyunca ailemden ayrılmadım. Neden bilmiyorum açıkçası. 4 senelik lise hayatımı 5 ayrı okulda okumayı becerebilmiş biriyim. Bu karalar ne kadar doğru ne kadar yanlış sorgulanır zira fen lisesindeydim okulumu seviyordum beni yurtta bırakmaları hiçbir sıkıntı yaratmazdı. Fakat olmadı, yapmadılar, beni oradan oraya sürüklemeyi tercih ettiler. Bu yüzden birden tam anlamıyla ne olduğunu ben anlayamamışken bütün düzenin allak bullak olması bünyemi etkiledi.

Fazlaca avantajım olduğu da bir gerçek. Çünkü bilmediğim bir şehirde değilim. Tanıdığım bir şehirde tanıdığım insanlar içinde devam etmeye çalışıyorum hayatıma. Fakat nereden bakarsanız bakın yeni bir düzen. Koca koca yetişkinler düzen değiştirince depresyona girebiliyorlar hal böyle olunca benim de bir şekilde bütün işleri sallayıp düşüncelere boğulmam  kaçınılmaz bir durumdu.

Fakat bir şekilde bitti işte. Şimdi yeni bir dönem başladı. Çok fazla sıkıntı yaşadım geçmiş yıllarda elimde olmayan sebeplerden ötürü. Artık o sıkıntılar kayboldu ve benim bir an önce gaza basmam gerek.


Bu arada 2018 yılını gerçekten hiç sevmediğimi söylemek istiyorum.

Sevgili 2018, lütfen biter misin?

2 yorum:

  1. Biraz daha sabırlı olsak bitecek olan 2018 in sonunda yazacaktın . Yazı için teşekkürler

    YanıtlaSil
  2. O halde tam mesleğini seçmişsin, aramıza hoş geldin. Daha geçenlerde ofiste biri siz elektronik mühendisleri niye normal insanlar değilsinşz diye sordu. Ofiste 16 kişiyiz ve bizim odada 5, şirkette 8 elektronik mühendisi var ve hiç birimiz normal değiliz :)))

    YanıtlaSil

Blogger tarafından desteklenmektedir.