Staj Günlükleri 1 : Değişen Kararlar

Başlangıç başlıklı yazımda bahsettiğim olayı netleştirmeye geldim. Orada çok soyutmuş gibi bahsetsem de aslında bütün olay olabildiğince somut.

Ben birtakım sebepler yüzünden ikinci sınıfın yazında stajımı yapmama kararı almıştım. Yıllık planıma da bunu not düşmüştüm. Zira yapacağım yer içime sinmeyecekti çünkü okulum için yeterli çabayı gösterdiğime inanmıyordum. ‘İyi’ bir ortalama olmadan da hedeflediğim firmaların karşısına çıkamazdım.

Ama değişen hayat şartları aldığınız bazı kararların üstünde tekrar düşünmeniz gerekebiliyor. Zira aldığım karar ‘kararımdır’ diyerek devam ederseniz önünüze gelen bazı fırsatları kaçırmanız içten bile değildir. Bu yüzden aldığınız kararları sürekli yeniden değerlendirmelisiniz. Çünkü hayat sabit bir yapıda değildir. Kararı aldığınız günün koşul ve standartlarına göre en iyi karar olsa da yarın aynı karar aynı potansiyeli taşımayabiliyor.

Bu yüzden yıl içinde edindiğim bazı bağlantılar yaşadığım bazı gelişmeler sebebi ile stajımı bu yaz yapmaya karar verdim.

Fakat şunu söylemeliyim ki karar vermem ile staja başlamam arasında geçen süre iki ay falan. (hiç hoş değil) İki kez staj yapabileceğim süreçte ben staj ayarlamaya çalıştım. Sabreden dermiş muradına ermiş. (bekleye bekleye gebermiş dshshsf) Tabi hallettim sonunda fakat stajımın bittiği haftanın ertesi haftası okullar açılıyor. Yapacak bir şey yok. Bu durumu başta ailem önemsemese bile daha sonra babamın tayininin kesin olarak çıktığının açıklanması ile ortaya çıkan tablodan hiç hoşnut olmadılar. Çünkü yurda yerleştirilmesi gereken bir ben, toplanması gereken eşyalar, ayarlanması gereken işler ve önümüzde bir bayram!

Güç bela halloldu her şey. Rabbimize güvendiğimiz sürece de hallolur diyorum ben.

15 Ağustos Perşembe günü hidroelektrik tesisinde stajımı yapmaya başladım. Sonraki yazımda işleyişini uzun uzun anlatacağım o yüzden aceleye gerek yok. İlk gün stajı bitmek üzere olan başka bir stajer beni santral içinde gezdirdi. Ruheşimi bulduğumu anladığım an kadar heyecanlandım neredeyse o koca koca yapıları gezerken! Belki diğer insanları o kadar heyecanlandırmayabilir –ki mühendis olmayanları heyecanlandırmaz da bence- ama çalışır yapıda olan şemada minicik, gerçekte devasa gözüken o yapılar aklımı başımdan aldı resmen! Daha derine indikçe ağlayacak gibi oldum, gözlerim doldu epey.(eheheheh) Makineleri görmek bir yana çalışır durumda olmaları daha da heyecanlandırmıştı beni.

Tur bittikten ve ben eve döndükten sonra bir yanım bunun sadece ilk heyecan olduğunu söylüyordu. Zira bu her olaya inanılmaz negatif bakan tarafım yüzünden az çekmiyorum ben bu hayattan! Fakat dün onu yine haksız çıkardım! Sınıf arkadaşlarımdan biri daha benimle aynı yerde staj yapmaya başlayınca santrali (yeniden) Ve yine ben ilk gezdiğim gibi kıpır kıpırdım. Yine hepsini ilk kez görmüş gibi heyecanlıydım ve istekliydim öğrenmeye.

Üç yıla aşkın süredir eminim olmam gereken yerde olduğumdan. Ama insanlar sizinle ne kadar konuşursa konuşsun bazen içinizdeki ufak şüpheleri kimse susturamaz Allah'tan başka. Bir olay olur, bir şey görürsünüz ya da hissedersiniz. İşte o olaydan sonra asla olacağını düşünmediğiniz şekilde ruhunuzda, kalbinizde şüphe kalmaz.

Hayattaki en güzel hislerden biri bu bence!

2 yorum:

  1. Çalıştığınız ya da staj gibi bir nedenle kısa sürede bulunduğunuz kuruma aidiyet beslemek, heyecanlanmak ileriki mesleki yaşamınızda sizin başarılı olacağınızın da bir işaretidir. İnşallah son güne kadar görüşün değişmez.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnşallah öyledir ya :D boşa mı umutlandım acaba şu an emin değilim :D

      Sil

Blogger tarafından desteklenmektedir.